In Wandelcoach-in-Beweging vertelt een professionele Wandelcoach over ervaringen in de opleiding en haar of zijn eigen wandelcoachbedrijf en wandelcoachwerk.  Vandaag: Karin Brouwer uit Utrecht.

Stress door ‘te veel’? De natuur biedt structuur!

In een ‘vorig leven’ heb ik orthopedagogiek en onderwijskunde gestudeerd maar sinds 2002 werk ik als Professional Organizer. Mijn bedrijf Structuur loopt goed: ik heb voldoende werk in individuele begeleiding en regelmatig geef ik de cursus ‘Rust en ruimte in huis en hoofd’. Ik vind het heerlijk om iemand, die last heeft van ‘te veel’, geen overzicht meer heeft en uitstelgedrag vertoont, weer goed op weg te helpen.

Toch heb ik al lang het gevoel een beetje vast te zitten. Ik begeleid een aantal mensen vanuit het PGB en dat zijn langdurige trajecten, soms wel jaren. Er zitten vaak herhalingen in. Ik was toe aan een nieuwe stap.

Ik was me al langer aan het oriënteren op een verdieping in mijn werk. Welke opleiding zou aansluiten? Daarnaast ga ik al jaren ’s ochtends vroeg naar het bos: heerlijk opladen en ideeën krijgen. De heilzame werking van wandelen in het bos had ik al aan den lijve ondervonden.
Dus toen deze twee bij elkaar kwamen in het aanbod van de Wandelcoachopleiding zoals Hilde die organiseert, was voor mij meteen duidelijk dat ik dat wilde doen. Ik kon niet wachten om te starten.

Genoeg van Teveel
Ik heb inmiddels mijn vernieuwde wandelcoachbedrijf ‘Genoeg van Teveel’ en begeleid mensen bij wie alles boven het hoofd groeit; ze hebben stress van teveel to-do’s, stapels papieren en nog meer te ‘moeten’, en vaak is er ook sprake van uitstelgedrag en werkstress.

Waar ik voorheen een stappenplan op papier maakte, maken we nu samen concrete (wandel)stappen. Deze stijl van wandelcoachen maakt hoopvol en geeft geheel nieuwe resultaten. Bij cliënten merk ik diepere inzichten, doordat beeld en gedachte samenkomen; alsof het beeld uit de natuur iets anders losmaakt en aanzet tot beweging.

Stress en de toegevoegde waarde van de natuur
Laatst noemde een man die ik coachte, die erg veel last had van uitstelgedrag en werkstress, de toegevoegde waarde van de natuur. Door een dagdeel praktisch aan de slag om structuur te brengen in zijn kantoor, in combinatie met de coachwandelingen, kon hij relativeren en zag hij compleet nieuwe oplossingen. Hij voelt zich nu niet meer overal verantwoordelijk voor en heeft geleerd grenzen te stellen. Ook vraagt hij nu vaker hulp. Wow, ik genoot ervan. Wat een waardevol en dankbaar werk!

Dus heb jij stress en nu ‘Genoeg van Teveel’? Of heb je achterstallig onderhoud in je papieren en spullen? Als Professional Organizer en Wandelcoach zorg ik voor een goede en duurzame oplossing. De natuur biedt structuur!

Karin Brouwer

p.s. het volledige interview is te lezen op: http://www.coachbureau.nl/blog/2015/01/11/stress-door-te-veel/

“Soms loopt het zo op, dat ik me ziek meld en daar wil ik vanaf!”
Arthur, man van midden dertig met een drukke baan waarin hij veel klantcontacten heeft, heeft last van stress en uitstelgedrag. Uit het intakegesprek blijkt dat er ook problemen zijn met praktisch organiseren, waarschijnlijk speelt zijn diagnose Asperger hier een rol in. Eerst structuur aanbrengen op zijn kantoorplek, lijkt nu het meeste rust te geven.

Praktisch organiseren is misschien voor sommigen een kunst, hetgeen zeker het geval is bij Asperger, maar voor iedereen geldt dat het tijd kost!
Het feit dat we hier een dagdeel voor hebben ingepland geeft al ‘rust en ruimte’ bij Arthur. Echt de tijd nemen om eens te kijken wat er allemaal in die papierberg zit en wat er nog echt van nodig is. Heerlijk als je dan een grote (lege) tafel tot je beschikking hebt om al die opgestapelde papieren (het digitale stuk volgt later) eens uit te leggen, en te kijken wat nodig is bij de hand, wat is afgerond en naar het archief kan en wat misschien wel weg mag! Een zucht van opluchting als er overzicht ontstaat en helemaal als ik wat EHBO-materiaal tevoorschijn haal: [O=organizen] in de vorm van archiefmapjes en dergelijke. In zijn werktas gaat alleen wat nodig is; daardoor ontstaat ook weer meer overzicht: ‘less is more’ daar zie ik Arthur blij van worden!

Goh, bij mijn klanten doe ik dat wel… taakagenda inplannen.
Vervolgens kijken we naar zijn taken; wat gaat goed en waar ontstaat uitstelgedrag? Arthur vertelt dat het ‘life’contact met klanten hem goed afgaat; hij floreert daarin. Hij heeft veel afspraken en het is de bedoeling dat hij daarna een verslagje maakt, de voor hem belangrijke punten vastlegt. Tot nu toe is zijn werkwijze dat hij dat ‘gewoon’ en ‘even’ doet als hij onderweg is tussen twee afspraken in. Echter de praktijk is, dat het vaak niet lukt door allerlei omstandigheden, b.v. te druk om te zitten in een trein, gestoord worden door telefoontjes. Het gevolg hiervan is dat het zich dus opstapelt en ook wordt het lastiger naarmate het langer blijft liggen. Hier zie ik een inzicht ontstaan: ‘goh bij mijn klanten doe ik dat wel… taakagenda inplannen.’ Arthur gaat het nu meteen doen. Hij pakt zijn agenda erbij en na iedere afspraak wordt 10 minuten gepland om een verslagje te maken; tip is nog om dan ook telefoon uit/stil te zetten. Het ‘bereikbaar zijn / moeten zijn’ is ook een punt; dat nemen we volgende keer mee het bos in!

Iets wat nodig is, mag tijd kosten.
Dit kom ik bij meer mensen tegen; namelijk dat ze het lastig vinden om tijd in te plannen om een taak goed af te ronden. Het lijkt dan dat er geen duidelijk product wordt geleverd, men verliest uit het oog dat ‘afronden en onderhoud’ een onvoorwaardelijk onderdeel is van een volgende keer weer goed kunnen presteren. Uiteindelijk levert het iets op: geen uitstelgedrag, geen stress! Met als gevolg dat de neiging tot ziek melden ook afneemt en plezier in werk toeneemt.

Tip
Soms is uitstelgedrag met simpele oplossingen aan te pakken. Het is dus goed om eerst te onderzoeken waar het precies om gaat; waar de bottleneck zit. Is er een groter project waar je tegenop ziet, zoals b.v. het schrijven van een scriptie, dan kan het zijn dat je de stappen te groot hebt gemaakt. Maak de eerste stap zo klein dat ie ook te nemen is! Vaak blijkt perfectionisme mee te spelen; ook dan is het belangrijk om de stappen klein te maken, zo klein als nodig is. Verdere coaching hierbij kan je zeker op weg helpen.

Volgende keer met ‘Asperger’ het bos in!