“Soms loopt het zo op, dat ik me ziek meld en daar wil ik vanaf!”
Arthur, man van midden dertig met een drukke baan waarin hij veel klantcontacten heeft, heeft last van stress en uitstelgedrag. Uit het intakegesprek blijkt dat er ook problemen zijn met praktisch organiseren, waarschijnlijk speelt zijn diagnose Asperger hier een rol in. Eerst structuur aanbrengen op zijn kantoorplek, lijkt nu het meeste rust te geven.

Praktisch organiseren is misschien voor sommigen een kunst, hetgeen zeker het geval is bij Asperger, maar voor iedereen geldt dat het tijd kost!
Het feit dat we hier een dagdeel voor hebben ingepland geeft al ‘rust en ruimte’ bij Arthur. Echt de tijd nemen om eens te kijken wat er allemaal in die papierberg zit en wat er nog echt van nodig is. Heerlijk als je dan een grote (lege) tafel tot je beschikking hebt om al die opgestapelde papieren (het digitale stuk volgt later) eens uit te leggen, en te kijken wat nodig is bij de hand, wat is afgerond en naar het archief kan en wat misschien wel weg mag! Een zucht van opluchting als er overzicht ontstaat en helemaal als ik wat EHBO-materiaal tevoorschijn haal: [O=organizen] in de vorm van archiefmapjes en dergelijke. In zijn werktas gaat alleen wat nodig is; daardoor ontstaat ook weer meer overzicht: ‘less is more’ daar zie ik Arthur blij van worden!

Goh, bij mijn klanten doe ik dat wel… taakagenda inplannen.
Vervolgens kijken we naar zijn taken; wat gaat goed en waar ontstaat uitstelgedrag? Arthur vertelt dat het ‘life’contact met klanten hem goed afgaat; hij floreert daarin. Hij heeft veel afspraken en het is de bedoeling dat hij daarna een verslagje maakt, de voor hem belangrijke punten vastlegt. Tot nu toe is zijn werkwijze dat hij dat ‘gewoon’ en ‘even’ doet als hij onderweg is tussen twee afspraken in. Echter de praktijk is, dat het vaak niet lukt door allerlei omstandigheden, b.v. te druk om te zitten in een trein, gestoord worden door telefoontjes. Het gevolg hiervan is dat het zich dus opstapelt en ook wordt het lastiger naarmate het langer blijft liggen. Hier zie ik een inzicht ontstaan: ‘goh bij mijn klanten doe ik dat wel… taakagenda inplannen.’ Arthur gaat het nu meteen doen. Hij pakt zijn agenda erbij en na iedere afspraak wordt 10 minuten gepland om een verslagje te maken; tip is nog om dan ook telefoon uit/stil te zetten. Het ‘bereikbaar zijn / moeten zijn’ is ook een punt; dat nemen we volgende keer mee het bos in!

Iets wat nodig is, mag tijd kosten.
Dit kom ik bij meer mensen tegen; namelijk dat ze het lastig vinden om tijd in te plannen om een taak goed af te ronden. Het lijkt dan dat er geen duidelijk product wordt geleverd, men verliest uit het oog dat ‘afronden en onderhoud’ een onvoorwaardelijk onderdeel is van een volgende keer weer goed kunnen presteren. Uiteindelijk levert het iets op: geen uitstelgedrag, geen stress! Met als gevolg dat de neiging tot ziek melden ook afneemt en plezier in werk toeneemt.

Tip
Soms is uitstelgedrag met simpele oplossingen aan te pakken. Het is dus goed om eerst te onderzoeken waar het precies om gaat; waar de bottleneck zit. Is er een groter project waar je tegenop ziet, zoals b.v. het schrijven van een scriptie, dan kan het zijn dat je de stappen te groot hebt gemaakt. Maak de eerste stap zo klein dat ie ook te nemen is! Vaak blijkt perfectionisme mee te spelen; ook dan is het belangrijk om de stappen klein te maken, zo klein als nodig is. Verdere coaching hierbij kan je zeker op weg helpen.

Volgende keer met ‘Asperger’ het bos in!